وخرمائى را كه براي زكات مىدهد با خود أو است . ( مسأله 1986 ) : كسى كه ( 2 ) مثقال و ( 15 ) نخود نقره يا بيشتر از بابت زكات بدهكار است بنابر احتياط مستحب كمتر از ( 2 ) مثقال و ( 15 ) نخود نقره بيك فقير ندهد ، ونيز اگر غير نقره چيز ديگرى مثل گندم وجو بدهكار باشد ، وقيمت آن به ( 2 ) مثقال و ( 15 ) نخود نقره برسد بنابر احتياط مستحب به يك فقير كمتر از آن ندهد . ( مسأله 1987 ) : مكروه است انسان از مستحق درخواست كند كه زكاتى را كه از أو گرفته به أو بفروشد ، ولى اگر مستحق بخواهد چيزى را كه گرفته بفروشد ، بعد از آن كه به قيمت رساند ، كسى كه زكات را به أو داده در خريدن آن بر ديگران مقدم است . ( مسأله 1988 ) : اگر شك كند زكاتى را كه بر أو واجب بوده داده يا نه ، ومال زكاةدار موجود باشد بايد زكات را بدهد ، هر چند شك أو براي زكات سالهاى پيش بوده باشد ، واگر عين تلف شده زكاتى بر أو نيست هر چند از سال حاضر باشد . ( مسأله 1989 ) : فقير نمىتواند ، پيش از گرفتن زكات أو را به كمتر از مقدار آن صلح كند ، يا چيزى را گرانتر از قيمت آن بابت زكات قبول نمايد . وهمچنين مالك نمىتواند زكات را به مستحق داده وبر أو شرط كند كه آن را به أو برگرداند ولى اگر مستحق پس از گرفتن زكات راضى شود كه آن را به أو برگرداند مانعى ندارد ، مثلا كسى كه زكات زيادى بدهكار است وفقير شده ونمىتواند زكات را بدهد ، وحال توبه كرده اگر فقير راضى شود زكات أو را بگيرد وبه أو ببخشد اشكال ندارد . ( مسأله 1990 ) : انسان نمىتواند از سهم سبيل الله قرآن يا كتاب ديني يا كتاب دعا بخرد ووقف نمايد ، مگر آن كه مصلحت عامه اقتضاى اين كار را